مسأله 131 - اگر مگس يا حيوانى مانند آن ، روى چيز نجسى كه تر است بنشيند و بعد روى چيز پاكى كه آن هم تر است بنشيند ، چنانچه انسان بداند نجاست همراه آن حيوان بوده ، چيز پاك نجس مىشود ، و اگر نداند پاك است . مسأله 132 - اگر جايى از بدن كه عرق دارد نجس شود و عرق از آن‌جا به جاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود ، و اگر عرق به جاى ديگر نرود جاهاى ديگر بدن پاك است . مسأله 133 - اخلاطى كه از بينى يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته باشد ، جايى كه خون دارد نجس ، و بقيهء آن پاك است ، پس اگر به بيرون دهان يا بينى برسد ، مقدارى را كه انسان يقين دارد جاى نجس اخلاط به آن رسيده ، نجس است ، و محلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد . مسأله 134 - اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند چنانچه آب طورى زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود ، آب آفتابه نجس مىشود ، بلكه اگر آب بر زمين جارى شود يا فرو رود ، در صورتى كه سوراخ آفتابه به زمين نجس متصل باشد باز هم بنابر احتياط واجب بايد از آب آفتابه اجتناب كرد ، ولى اگر سوراخ آن به زمين نجس متصل نباشد و آب زير آفتابه هم با آب داخل آن يكى حساب نشود ، آب آفتابه نجس نمىشود . مسأله 135 - اگر چيزى داخل بدن شود و به نجاست برسد ، در صورتى كه بعد از بيرون آمدن ، آلوده به نجاست نباشد پاك است ، پس اگر اسباب اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود ، يا سوزن و چاقو و مانند اينها در بدن فرو رود و بعد از بيرون آمدن ، به نجاست آلوده نباشد نجس نيست . و همچنين است آب دهان و بينى اگر در داخل به خون برسد و بعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد .